Συμμετοχή της Ανυπότακτης Αττικής στο μαζικό 22ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

Νέοι αγώνες μπροστά μας σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά!

Η Ανυπότακτη Αττική συμμετείχε μαζικά στο 22ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ το τριήμερο 28-30 Ιουνίου.

Συμμετείχαμε στις πολιτικές συζητήσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις, σε μια γιορτή αλληλεγγύης και μια δυνατή φωνή διαμαρτυρίας απέναντι στο ρατσισμό, το φασισμό και την ξενοφοβία.

Η Ελένη Μπούκη, εργαζόμενη αρχιτέκτονας από την Ανυπότακτη Αττική, παρενέβη στη συζήτηση που διοργάνωσαν Δημοτικά σχήματα από όλη την Αττική, μεταξύ των οποίων τα σχήματα Ανυπότακτη Αθήνα, Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή, Ασυμβίβαστο Ίλιον, Κίνηση Πολιτών Νίκαιας-Ρέντη «Κόντρα στο Ρεύμα» και άλλα, με θέμα «Πόλεις για όλους».

Συζητήσαμε για τη Δημοκρατία και τη συμμετοχικότητα στην αυτοδιοίκηση, για τα δικαιώματα στην κατοικία και στην κοινωνική μέριμνα, για την δράση των αυτοδιοικητικών σχημάτων την επόμενη ημέρα.

Ως Ανυπότακτη Αττική αναδείξαμε τους κοινούς αγώνες που πρέπει να γίνουν σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο ενάντια σε μια σειρά κοινά προβλήματα. Οι αυτοδιοικητικές κινήσεις και οι πρωτοβουλίες αγώνα από άκρο σε άκρο της Αττικής χρειάζονται έναν πλατύ συντονισμό για τη διεκδίκηση της ενίσχυσης της κοινωνικής πολιτικής της αυτοδιοίκησης, αλλά και ενάντια στις πολιτικές ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και του δημόσιου χώρου υπέρ των ιδιωτικών κερδών, ασύδοτης τουριστικοποίησης σε βάρος των πολλών, εγκληματικής διαχείρισης των απορριμμάτων.

Είναι πολύ ελπιδοφόρο το γεγονός ότι η φετινή διοργάνωση του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ ήταν μία από τις μαζικότερες των τελευταίων ετών με ιδιαίτερη συμμετοχή νέων ανθρώπων.

Σε μια περίοδο ανόδου ενός συντηρητικού ρεύματος και ανάδειξης ακροδεξιών ρευμάτων, χρειάζονται μαζικές αντιστάσεις απέναντι στο ρατσιστικό δηλητήριο. Ο αυταρχισμός, ακραίος νεοφιλελευθερισμός και η καταστολή που υπόσχεται να εφαρμόσει η ΝΔ σκοπεύει να χτυπήσει πρώτα τους αδύναμους, τους φτωχούς, τους μετανάστες, τους πρόσφυγες. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συστημικές μνημονιακές δυνάμεις έστρωσαν το έδαφος για μια νέα αυταρχική διαχείριση.

Μόνος δρόμος είναι ο αγώνας σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, στην αυτοδιοίκηση, στις γειτονιές ενάντια στο φασισμό, την ξενοφοβία, τον πόλεμο και τη φτώχεια.